Hudson Eight model 1936. Die ongemaklike skets van die liggaam is heeltemal iets van die verlede – dit is vervang deur vaartbelynde en gladde vorms. Die nuwe verkoelerrooster het soos 'n bidsprinkaankewer se kop gelyk. Van die nuwe produkte wat die afgelope jaar boonop getoets is, was die motor toegerus met Electric Hand – die sogenaamde vakuumveranderlike spoedaandrywing, wat deur Bendix ontwikkel is.
Die skuifhandvatsel, wat tot dusver op die vloer van die kajuit geleë was, is as onnodig afgeskaf. Maar 'n klein hefboom het op die stuurkolom ontstaan wat met een vinger gedra kon word - die bewegingsrigtings het saamgeval met 'n gewone H-vormige agter die verhoog. Daarbenewens was een spesifieke kenmerk die Dual Outomatiese metode: die hidrouliese aandrywing van die diensremme is gedupliseer deur 'n stelsel van meganiese stange en hefbome, dus, in die geval van 'n hidrouliese mislukking, het beide die werkende en ligte remme nie misluk nie.
Boonop was daar 'n radio met 'n aparte antenna geïnstalleer. Spaarwiele is in die voorskerms geplaas en met spesiale omhulsels bedek. En skaars, in Hudson was daar 'n opvoubare promenade. Dit was die moeite werd om aan die handvatsel te trek, en wat die oningewydes met die kattebak siek kon word, het in 'n gemaklike sitplek met 'n rug verander. Dit was moontlik om daar te kom met twee spesiale trappe (trappe) op die regter agtervlerk van die motor.
Die Hudson Eight was 'n goedkoop, openbare motor. Daar is nie na hulle omgesien nie, want hulle het dadelik uitgeput en hul spasie in talle motorbegraafplase beset. Hierdie eenheid het oorleef net omdat dit in Duitsland beland het, waar dit nie as 'n "motor vir die dag" nie, maar 'n elite-buitelandse motor beskou is. En hulle het hom dienooreenkomstig behandel.
Home | Articles
April 20, 2026 00:44:07 +0300 GMT
0.005 sec.
